Peter, 18 maart 2007
Nederland , Vlissingen

Tot slot

Inmiddels zijn we al een maand thuis en maken we weer onvrijwillig deel uit van de dagelijkse rat race die we drie weken lang mochten ontvluchten.
Met enige regelmaat borrelen er nog vakantiebeelden naar boven en/of schieten er dingen te binnen die in dit reisverslag niet eens aan bod zijn gekomen.
Recent hebben we met terugwerkende kracht een selectie van bijna 100 foto´s op onze reissite geplaatst en nu is het tijd om ons Thailand-avontuur officieel af te sluiten met een epiloogje.

Laten we eens beginnen met dingen die er deze vakantie bij zijn ingeschoten.

Niet gedaan/gezien:
in Bangkok geen tocht over de oude klongs gemaakt, niet het Grote Paleis bezocht, Chinatown slechts doorgetuft per bus, geen Thaise massage gehad, geen mushroom cocktail genuttigd, geen enkele party bezocht.

Gemist/slecht gepland:
het Flower Festival van Chiang Mai (net afgelopen toen we aankwamen) en de apotheose van het Chinees Nieuwjaar (dat exact op de dag plaatsvond dat we terugvlogen).

Tja, je kunt niet alles hebben. Maar er stonden genoeg verrassende & ongeplande zaken tegenover. Zoals die twee keer dat we op Koh Pangang naar een kruidensauna geweest zijn die we bij toeval in een tempel aantroffen. Of de charoots (Birmese sigaren) die we in Pai ontdekten en die we de laatste week als dagelijkse tractatie genoten als extra special relaxation c.q. speciale ontheffing van het ons zelfopgelegde rookverbod.

En over special relaxation gesproken: dan waren er ook nog die paar prettige & onvergetelijke rokertjes (inclusief hangmat) in de strandtent op Koh Pangang en die ene vooravond-blow op ons balcon (inclusief river view) in Pai. Van die laatste (inclusief gezamenlijke lachkick) bestaat enig hilarisch videomateriaal dat uitsluitend in zeer intieme kring te bekijken is .

Vergelijkend warenonderzoek
Het was natuurlijk logisch dat we Thailand nogal eens afgezet hebben tegenover ons geliefde Goa. Maar beide bestemmingen hadden uiteraard zo hun eigen charme.
De veelbejubelde stranden die wij op Koh Samui en Koh Pangang gezien hebben vonden we niet spectaculairder dan die van bijvoorbeeld in Zuid-Goa, maar misschien zijn we al een beetje blasé geworden. En in zijn algemeenheid vonden we de (met name vrouwelijke) bevolking van Goa stukken kleurrijker dan de Thaise schonen.
Daar staat natuurlijk weer tegenover dat de cultuur in Thailand met zijn overdaad aan tempels en beelden heel wat indrukwekkender is dan Goa. En ook qua hygiëne & bedcomfort was het in Thailand prettiger toeven.

Het eten dan; tenslotte voor ons geen onbelangrijke factor op vakantie. De Thaise keuken beviel ons niet altijd even goed, want dikwijls toch te heet; ook al vroeg je nadrukkelijk naar ‘not too spicey’, dan nog brandden gerechten vaak schroeiplekken in je slokdarm. Gelukkig waren er genoeg culinaire uitwijkmogelijkheden (Mexicaans, Japans, Italiaans, vegetarisch en vooral Chinees), maar de Goaanse keuken bood toch wat meer milde gerechten.

Gemist in Thailand: het heerlijke thee-aanbod van Goa, maar daar stond weer tegenover dat je bijna overal in Thailand onverwacht fantastische cappuccino kon scoren.

Billboards everywhere
By the way, hadden wij al verteld dat Thailand nog steeds in de ban was van het 60-jarig regeringsjubileum van de 78-jarige Koning Rami IX? (De man is bij ons beter bekend onder de fonetisch-koddige naam Bhumibol. Wij noemden hem trouwens in onze gesprekken consequent King B, want voordat je het weet zit je daar op een politiebureau vanwege majesteitsschennis, omdat je zijn naam verkeerd uitspreekt)
Met name in Bangkok liep zo ongeveer driekwart van de bevolking in gele shirts met daarop het wapen het koningshuis. En overal, maar dan ook overal struikelde je over de reusachtige billboards met foto’s van de koning. De man mag dan zonder twijfel geliefd zijn bij zijn volk, voor ons nuchtere westerlingen riekt dit in zijn pr-massaliteit toch ook een beetje naar staatspropaganda.

Achter de facade
De Thai zelf hebben wij ervaren als een beheerst, rustig volk met een aangeboren neiging tot glimlachen.
Toch vermoeden we dat onder die beschaafde facade ook hele andere kanten schuilgaan. Hoe gereserveerd ze ook zijn, wanneer je bijvoorbeeld –zoals Marianne overkwam- op straat bijna je nek breekt doordat je in een put stapt, moet je niet gek opkijken dat een stel Thai onbeschaamd gaat staan schateren. Verder vernamen we uit gesprekken met expats dat de Thai er ook een uiterst scabreus gevoel voor humor op na kunnen houden. Wij ondervonden het aan den lijve toen we een taxichauffeur verzochten bij een marktkraampje te stoppen teneinde een tros bananen te kopen. De man werd helemaal dol en begon gelijk allerlei sexueel getinte gebaren te maken!

Ook opvallend: hoewel het verkeer in Bangkok een totale hel is en daar overdag een zesbaansfile door de stad loopt, hoor je er nauwelijks claxongetoeter (vergelijk dat maar eens met een willekeurige straat in Goa, of nog beter: Griekenland!).

Nog zoiets: natuurlijk heeft ook het merendeel van de Thai een mobieltje en zodra een vliegtuig geland is gaan die dingen in de aankomsthal ook gelijk in gebruik. Alleen zie je wel dat er gebeld wordt, maar je hoort er nix van (vergelijk dat maar eens met een willekeurige treincoupé in Nederland!).

Splaakgeblek
Kortom, we vonden de Thai een verrassend volk. Alleen jammer dat velen toch beperkt Engels spreken (behoorlijk paradoxaal voor een land waar buitenlands toerisme zo’n belangrijke inkomstenbron is) en vaak met een nóg dikker accent dan we al uit Goa kenden. Het maakte de wederzijdse communicatie er niet altijd even makkelijk door, maar gelukkig spreekt een glimlach nog altijd een universele taal.


---------------------------------------


Special thanx to:
Lisa from Alaska (nice spliff!), Peter de Belg, de naamloze Noor, Tom from Sheffield (nice spliffs too ), Kevin (yankee sympatico), The Dive Master from Switzerland (voor hilarische momenten) en Stella (van het fantastische Green Tulip House in Chiang Mai).

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl